آسمان وقف نگاهت گل من/مانده ام چشم به راهت گل من/هر کجا هستی و باشی گویم که خدا پشت و پناهت گل من
سلام عید همه مبارک...
راستش می خواستم یه دل نوشته ی دیگه بذارم برای سال تحویل،خیلیم زیاد بود...خلاصه کلی نوشتم و آخر تا اومدم ثبتش کنم نمی دونم چی کار کردم همش پاک شد...منم دیگه حوصلم نگرفت بنویسم...
الان فقط میخوام بگم این ۲تا دل نوشته برای بهترین کس زندگیمه(یعنی خودش نوشتش)...
راستی چند روز پیش(۱۱/۱)تولدش بود،خیلی خوشحال بودم،به کل فامیل شیرینی دادم...
و اینکه دعا می کنم که سال خوبی داشته باشه و ۱۰۰۰۰۰۰۰سال زنده باشه و به هرچی می خواد برسه...
همین...!
یاد خاطرات بچگی مون بخیر...
حال و هوای بچگی یه حال دیگه داشت
زندگی یه جور دیگه بود
آدما یه جور دیگه بودن
نفس کشیدن توی هوای اون موقع ها صفایی داشت...
انگار همه چی با الان یه عالم فرق داشت
حتی زمستوناش!
حتی زمستوناشم با الان فرق داشت
یه زمانی زمستون می اومد
هوا سرد می شد
منقل زیر کرسی گرم می شد
همه ی فامیل خونه ی مادربزرگ جمع می شد
وسط خونه یه سفره ی بزرگ پهن می شد
همه خستگی ها با خنده ها رفع می شد
همه دل مشغولیا و سختی ها نرم می شد...
اما حالا همه چی عوض شده...
یه زمانی زمستون می اومد هوا سرد می شد
اما الان آدما سرد شدن
واسه همدیگه کمرنگ شدن
دلایی که واسه هم می تپیدن
حالا از سنگ شدن...
یه زمانی زمستونو می خواستیم واسه بستنی زمستونی و برف بازی
اما حالا زمستون قرارگاه آدم هاس واسه عرض اندام با چوب اسکی
یه موقعی زمستونا پلنگ صورتی سرگرممون می کرد
اما حالا ایکس باکس هم جوابمون نمیده
یه موقعی تمام عشق ما چرخ و فلک ۲۰تومنی آبی رنگ بود
اما حالا گل کوچیک تو کوچه هم از مد افتاده...
یه زمانی زمستونو می خواستیم واسه زمستون بودنش
اما حالا زمستونو می خوایم واسه سرد بودنش
که سرد شیم و تنها شیم و با دیگران نباشیم...
روی دلای آدما هرگز حسابی وا نکن
از در نشد از پنجره، زوری خودت رو جا نکن
آدمکای شهر ما، بازيگرايی قابلن
وقتش بشه يواشکی رو قلب هم پا می ذارن
تو قتلگاه آرزو عاشق کشی زرنگيه
شیطونک مغزای ما دلداده دورنگیه
دلخوشی های الکی، وعده های دروغکی
عشقاشونم خلاصه شد، تو يک نگاه دزدکی
آدمکای شب زده، قلبا رو ويرون ميکنن
دل ستاره ی منو، از زندگی خون ميکنن
ستاره ها لحظه ها رو، با تنهايی رنگ ميزنن
به بخت هر ستاره اي، آدمکا چنگ ميزنن
عمری به عشق پر زدن قفس رو آسون ميکنن
پشت سکوت پنجره چه بغضی بارون میکنن!
مردم سر تا پا کلک، رفيق جيب هم ميشن
دروغه که تا آخرش، همدل و هم قسم ميشن
رو دنده حسادتا زندگی رو میگذرونن
عادت دارن به بد دلی نمی تونن خوب بمونن
قصه روزگار اينه، به هيچ کسی وفا نکن
روی دلای آدما، هرگز حسابی وا نکن ...!
.gif)
در خواب ناز بودم دیدم کسی در میزند
در را گشودم دیدم غم است در میزند
ای دوستان بیوفا از غم بیاموزید وفا
غم با همه بیگانگی هر شب به من سر می زند
.gif)
--------به رنگ چشم هایت
سرخ به رنگ گونه هایم هنگامی که میبینمت
زرد به رنگ خورشید سوزان عشقم
سبز به رنگ طراوت و لطافت نوازش هایت
خاکستری به رنگ غم هایم از دوریت
نارنجی به رنگ غروب هایی که بی تو سپری می کنم
و
بی رنگ مثل عشقت به من که رنگ باخت
چرا با من هفت رنگی؟
با منی که یکدست و یک رنگم
سفید
و جاری می شود خون سرخم همانند اشک هایم
این آخرین لحظات باز هم به تو فکر می کنم...
همیشه می گفت:من بیشتر دوست دارم.
گفتم:خوب چه قدر دوسم داری؟
گفت:به اندازه ی سخاوت آسمون...
گفتم:دیدی من بیشتر دوست دارم؟
گفت:مگه چه قدر دوسم داری؟
گفتم:به اندازه ی مصائب زمین
یکی بود یکی نبود...
اون که بود تو بودی و اون که تو قلب تو نبود من بودم.
یکی داشت یکی نداشت...
اون که داشت تو بودی و اون که جز تو کسی رو نداشت من بودم.
یکی گفت یکی نگفت...
اون که گفت تو بودی و اون که جز تو به کسی دوست دارم نگفت من بودم.
چه قدر سخت است انتظار...
چه قدر سخت است شکستن...
چه قدر سخت است خواستن...
آن هم در شرایطی که تو هیچگاه خواهانم نبودی...
این برف ها که می بارند دروغند...
دروغ است که برگ درختان ریخته...
دروغ است که زمستان رسیده...
چون وقتی می رفتی گفتی که زمستان نشده می آیی...
پس حالا که نیامدی نشان می دهد که زمستان نرسیده...
چون...
تو پاکی و دروغ نمی گویی...
با چشمانی پر از اشک پرسیدم:آخه چرا؟چرا می گی هیچوقت عاشق نمی شی؟
خیلی تلخ خندید و گفت:
از همون موقع که تو بچگی عاشق اون عروسک مو طلایی تو اسباب بازی فروشی سر کوچمون شدم و از مامانم با التماس خواستم اونو برام بخره...مامانم زل زد تو چشام و خیلی محکم و خشن گفت:
پسرا هیچوقت عاشق عروسک نمیشن...
منم قید عاشقی رو زدم.
فردا که بیاید تو باز هم نیستی...
و من در این تنهایی تنگ و تاریک...
در این تنهایی غربت زده...
تنها به یاد چشم های تو نفس می کشم...
و دلم را...
و دلم را به قاب عکسی خوش می کنم که تمام سهم من است...
از تو و خاطره هایت...
برای تو می نویسم برای تو عزیز ترینم
عزیزترینم
می خواهم بگم دوست دارم اما نمی دونم چطوری !
می خواهم بگم طاقت دوریت را ندارم اما نمی دونم چطوری !
می خواهم بگم نمی تونم ناراحتی تو را ببینم اما نمی دونم چطوری!
می خواهم بگم وجودم به وجودت بسته است اما نمی دونم چطوری !
می خواهم بگم وقتی كنار می احساس آرامش می كنم!
این آرامش را از من نگیر
می خواهم بگم تحمل دوریت برام خیلی مشكله
می خواهم بگم.......
همه اینها را می خواهم بگم
ولی دوست دارم وقتی حرفهامو می خواهم بگم كنارم باشی
همه حرفهامو را بشنوی
همه حرفهامو را باور كنی
بدونی كه فقط گفتن نیست
می خواهم باور كنی كه همه حرفهامو با تمام وجودم گفتم
مرد و زن جوانی سوار بر موتور در دل شب می راندند.انها عاشقانه یکدیگر را دوست داشتتند
زن جوان :یواش برو من می ترسم.
مرد جوان : نه این جوری خیلی بهتره.
زن جوان : خواهش می کنم "من خیلی می ترسم.
مرد جوان : خوب "اما اول باید بگی دوستم داری.
زن جوان : دوستت دارم"حالا می شه یواش تربرونی.
مرد جوان : منو محکم بگیر.
زن جوان : خوب حالا می شه یواش تر بری.
مرد جوان : باشه به شرطه این که کلاه کاسکت مرا برداری و روی سر خودت بگذاری"
خوب اخه نمی تونم راحت برونم.اذیتم می کنه.
روز بعد واقعه ای در روزنامه ثبت شده بود.برخورد موتور سیکلت با ساختمان حادثه آفرید.
در این سانحه که به دلیل بریدن ترمز موتور سیکلت رخ داد"یکی از دو سرنشین زنده ماند و دیگری در گذشت .
مرد جوان از بریدن ترمز آگاهی پیدا کرده بود . پس بدونه اینکه زن جوان را مطلع کند
با ترفندی کلاه کاسکت خود را یر سره او گذاشت و خواست تا برای آخرین بار دوستت دارم را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند
موسی مندلسون.پدربزرگ آهنگساز شهیر آلمانی.انسانی زشت و عجیب الخلقه بود.
قدی بسیار کوتاه و قوزی بد شکل بر پشت داشت.
موسی روزی در هامبورگ با تاجری آشنا شد که دختری بسیار دوست داشتنی به نام فرومتژه داشت.
موسی در کمال ناامیدی عاشق آن دختر شد.ولی فرومتژه از ظاهر و هیکل از شکل افتاده او منزجر بود.
زمانی که قرار شد موسی به شهر خود بازگردد آخرین شجاعتش را به کار گرفت تا به اتاق دختر برود و از آخرین فرصت برای گفتگو با او استفاده کند.
دختر حقیقتا از زیبایی به فرشته ها شباهت داشت.ولی ابدا به او نگاه نکرد و قلب موسی از اندوه به درد آمد.
موسی پس از آن که تلاش فراوان کرد تا صحبت کند با شرمساری پرسید:
آیا میدانید که عقد ازدواج انسانها در آسمان بسته می شود؟
دختر در حالی که هنوز به کف اتاق نگاه می کرد گفت:
بله.شما چه عقیده ای دارید؟
من معتقدم که خداوند در لحظه ی تولد هر پسری مقرر می کند که او با کدام دختر ازدواج کند.
هنگامی که من به دنیا آمدم عروس آینده ام را به من نشان دادند.ولی خداوند به من گفت:
همسر تو گوژپشت خواهد بود.
درست همان جا و همان موقع من از ت ه دل فریاد بر آوردم و گفتم:
اوه!خداوندا!گوژپشت بودن برای یک زن فاجعه است.لطفا آن قوز را به من بده و هرچه زیباییست به او عطا کن.
فرومتژه سرش را بلند کرد و خیره به او نگریست و از تصور چنین واقعه ای بر خود لرزید.
او سالها همسر فداکار موسی مندلسون بود.
ممنون از شهره جون عزیزم
حال من دست خودم نيست
ديگه آروم نمي گيرم
دلم از کسي گرفته
که مي خوام براش بميرم
باز سر نوشت و انتهاي آشنايي
باز لحظه هاي غم انگيز جدايي
باز لحظه هاي نا گزير دل بريدن
بازم آخر راه و حس تلخ نرسيدن
پاي دنياي تو موندم
مثه عاشقهاي عالم
تا منو ببخشي آخر
تا دلت بسوزه کم کم
مثه آيينه رو به رومه حس با تو بودن من
دارم از دست تو ميرم
عاشقي کن منو نشکن
باز سر نوشت و انتهاي آشنايي
باز لحظه هاي غم انگيز جدايي
باز لحظه هاي نا گزير دل بريدن
بازم آخر راه و حس تلخ نرسيدن....
روی دلای آدما هرگز حسابی وا نکن
از در نشد از پنجره زوری خودت رو جا نکن
آدمکای شهر ما بازیگرایی قابلن
وقتش بشه یواشکی رو قلب هم پا میذارن
تو قتلگاه آرزو آدم کشی زرنگیه
شیطونک مغزای ما دلداده دو رنگیه...
چه قدر خوب و روشن است نمای چشم های تو
نمی رسد ستاره ای به پای چشم های تو
به ماه خیره میشوم و فقط گریه می کنم
دلم که تنگ میشه برای چشم های تو
و هی مرور می کنم نگاه اول تو را
اگر نمیرسد به من صدای چشم های تو
تو تا که پلک می زنی به سجده می رود دلم
به پیشگاه اعظم خدای چشم های تو
شبی خراب می شود حصار های فاصله
و آب می شود دلم به پای چشم ها تو
دختر جوانی چند روز قبل از عروسی آبله ی سختی گرفت و بستری شد
نامزد وی به عیادتش رفت و در میان صحبت هایش از درد چشم خود نالید
بیماری زن شدت گرفت و آبله تمام صورتش را پوشاند
مرد جوان عصازنان به عیادت نامزدش میرفت و از درد چشم می نالید
موعد عروسی فرا رسید
زن نگران صورت خود بود که آبله آنرا از شکل انداخته بود و شوهرهم که کور شده بود
مردم می گفتند چه خوب عروس نازیبا همان بهتر که شوهرش نابینا باشد
سال بعد ازدواج زن از دنیا رفت
مرد عصایش را کنار گذاشت و چشمانش را گشود
همه تعجب کردند
مرد گفت:من کاری جز شرط عشق را به جا نیاوردم
آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی...
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی...
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری...
آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی...
آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری...
می خواهم بدانم، دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟
ممنون از داداش بهرام عزیزم
تو عشق من را نفهمیدی
تو عشق من را ندانستی
تو عشق من را ندیدی
تو عشق من را نسنجیدی
تو عشق من را درک نکردی
تو معنی عشقم را نفهمیدی
ممنون از آبجی محدثه () عزیزم واسه ی شعر خوشگلش
گفتمش همدم شبهایم کو؟ تاری از زلف سیاهش را داد
وقت رفتن همه را می بوسید به من از دور نگاهش را داد
یادگاری به همه دادو به من انتظار سر راهش را داد
روزی عشق از دوستی پرسید:تفاوت من و تو در چیست؟
دوستی گفت:
من دیگران را با سلام آشنا می کنم تو با نگاه...
من آنان را با دروغ جدا می کنم تو با مرگ...
چشم چشم دو ابر نگاه من به هر سو
پس چرا نیستس پیشم؟!نگاه خیس تو کو؟
گوش گوش دو تا گوش دو دست باز یه آغوش
بیا بگیر قلبمو یادم تو را فراموش
چوب چوب یه گردن جایی نری تو بی من
دق می کنم میمیرم اگه دور بشی از من
دست دست دو تا پا یاد تو مونده اینجا
یادت میاد که گفتی بی تو نمیرم هیچ جا
من من یه عاشق همون مجنون سابق
من من یه عاشق همون مجنون سابق
دل من با دل تو خورده گره
نکنه ناز کنی باز کنی این دو گره
دو کلوم حرف حساب باهات دارم
می خوام بگم با معرفت به یادتم دوست دارم....
بی آنکه بگویم درد دل خواهم گفت بی هیچ گمانی گوش خواهم داد
بی هیچ سخنی در آغوشت خواهم گریست
بی آنکه حس کنی در تو ذوب خواهم شد بی هیچ حرارتی
اینگونه شاید احساسم نمیرد...
نفرین به عشق به عاشقی...
نفرین به بخت و سرنوشت...
به اون نگاه که عشقتو...
تو سرنوشت من نوشت...
نفرین به من...
نفرین به تو...
نفرین به عشق من و تو...
به ساده بودن من و به اون دل سیاه تو...
چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟
چرا لبخندهایت تلخ و بیرنگ است؟
اما افسوس که هیچ کس نبود...
همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره...
آری با تو هستم!با تویی که از کنارم کذشتی و حتی یکبار هم نپرسیدی چرا چشمهایم همیشه بارانی است...
اگر خیال داری دوستم بداری همینک دوستم بدار...اکنون که زنده ام...
صبر نکن تا بمیرم...بدان که آنوقت هرگز صدایت به گوشم نخواهد رسید...
و مجبور میشوی حرف های ناگفته ی قلب ساده ات را در فراسوی یه مشت خاک سرد پنهان کنی...
پس اگر ذره ای عشق من در دلت ماوا دارد...اگر دوستم داری بگذار زنده بمانم...
پرسیدم:چون دوسم داری بهم نیاز داری؟
یا چون بهم نیاز داری دوسم داری؟
گفت:چون دوست دارم بی نیازم
